از خیلی سال ها پیش که برای آژانس های عکس خارجی کار می کردم ، اعم از رویترز و آژانس های کوچکتر ، همیشه از این وضعیت که آن ها عکس های درخواستی مشخصی داشتند ناراحت بودم. در واقع باید بگویم که عکاس خوب انتخابی آن ها یعنی کسی که بتواند عکس هایی بیانگر و زیبا بگیرد از زنان با چادر، آخوندها ، عکس های خمینی و خامنه ای، نقاشی های دیواری با نقش های شهدا و رهبران سیاسی کشور، نوجوانان در حال طرفداری از رژیم سیاسی و تظاهرات ، آتش زدن و پاره کردن پرچم و هر آن چه که در این دایره می گنجید
آن زمان موضوع اعتراضات سیاسی بر علیه جمهوری اسلامی به هیچ روی در زمره این اخبار راه نداشت و این نیز اشتباه بزرگی بود که خبرگزاری های بین اللملی در باره شرایط ایران داشتند
اما برای من که با فرهنگ مردمم آشنا بودم و می دانستم در پس این عکس ها زندگی ایی در جریان است که ارزش نشان دادن دارد. این ها آزارنده بود و یکی از دلالیلی که هیچگاه نتوانستم به شکل دائم با خبرگزاری های بین المللی کار کنم نیز همین بوده است
حالا «روبن سالوادوری» یک عکاس جوان ایتالیایی گریزی زده بر چنین پدیده ای و آن را مورد مطالعه قرار داده است . از آن روی که این موضوع برای خودم نیز همیشه چالش برانگیز بوده ، شما را نیر در آن شریک می کنم
برای دیدن این مطالعه تصویری به اینجا بروید
