نشریه سروش کودکان درشماره اخیر خود در صفحه 43 که عنموانش هست قند و نمک، لطیفه ای چاپ کرده که باعث تعجب و حیرت آدم می شه. چطور امکان داره کسانی که برای بچه ها مجله در می آرن به همچین چیزی بی اعتنا باشن و به راحتی اونو چاپ کننتصویر روی جلد و پشت جلد این مجله رو می بینید
آرزو می کنم در مواجه با این صفحه تعداد بچه هایی که خواندن نمی دانند بیشتر از بچه هایی باشه که خواندن می دانند، اگر چه دسته اول می بینند ولی شاید پدر و مادر هاشون بفهمن و اونو برای بچه هاشون نخونن. این بیشترین آرزوییه که می تونم الان بکنم. شما رو خدا سقف آرزوهای ما روببینین!!!!! لینک پی دی اف اون صفحه
آرزو می کنم در مواجه با این صفحه تعداد بچه هایی که خواندن نمی دانند بیشتر از بچه هایی باشه که خواندن می دانند، اگر چه دسته اول می بینند ولی شاید پدر و مادر هاشون بفهمن و اونو برای بچه هاشون نخونن. این بیشترین آرزوییه که می تونم الان بکنم. شما رو خدا سقف آرزوهای ما روببینین!!!!! لینک پی دی اف اون صفحه
Posts
5 comments:
از اون گیرهای تخمی تخیلی بودا!
کجای این گیر تخمی تخیلی است. کاربرد لفظ اعدام . شوخی با اعدام؟ یا دآوری وجود اعدام. به چی باید گیر داد. به مسایل مهمتر؟ ازکجا باید شروع کرد؟ همه اش که تخمی تخیلیست؟ تخمی نگرش شما از بالاست؟
ممنون از این پست. ودر عین حال متاسفم برای این اتفاق.
خیلی از اتفاقات بزرگ از حوادث کوچک ناشی می شود
این مورد هم چیز جزیی نیست
به نظر من وحشتناک است
امیدوارم روزی برسد که در هیچ جایی سخن از اعدام و معدوم و مرگ دیده نشود
به امید آن روز
اینجا ایرانه ... ! :)
به امید آنروز!
Post a Comment